Życie i praca w Warszawie.

Od wielu lat, co jakiś czas przyjeżdżam do Warszawy. Zawsze są to wizyty w sprawach zawodowych. Spędzam tam, co najmniej tydzień, często jednak ten tydzień zmienia się w miesiąc albo i dłużej. Jestem z takich wyjazdów zawsze bardzo zadowolony. W stolicy odpoczywam, czuje się po prostu dobrze. To miasto po prostu żyje innym życiem. Nie ma tam problemu z załatwianiem pewnych spraw, nie ma problemu podczas codziennych kontaktów z ludźmi. Po prostu Warszawiacy sa bardziej inteligentni i otwarci niż mieszkańcy mojego rejonu. Ostatnio wdałem się w dyskusję z jednym z kolegów z Warszawy. Rozmawialiśmy o pracy w stolicy. Chwaliłem miasto za małe bezrobocie i szczególna obrotność mieszkańców. On twierdził, że nie jest tak łatwo, że duża konkurencja na rynku pracy, że zarobki nie te. Uśmiechnąłem się na te słowa. Nie znam rynku pracy w Warszawie, ale jak kliknę w Internecie oferty pracy Warszawa to wyskakuje tysiące ofert. A więc dla kogoś, kto chce pracować nie ma problemu. A w moich okolicach? Chętnych do pracy nie brakuje, tylko miejsc brak. Dlatego nawet nie ma, co porównywać sytuacji mojego miasteczka czy innych małych miast ze stolica. Nie mówię też o jasnej różnicy pensji. Kolega twierdził, że zarobki w Warszawie są niskie. Jak mu powiedziałem, że w moich okolicach sześćset złotych na miesiąc to dobre pieniądze to nie uwierzył. Powiedziałem mu jeszcze, że samo życie w stolicy jest dużo tańsze. Weźmy pod uwagę chociażby sam wybór sklepów. W moim miasteczku konkurencja jest żadna. Każdy ma to samo. A w Warszawie można wybierać, przebierać a przede wszystkim kupować taniej. Dlatego biorąc pod uwagę nie ma, co porównywać życia w jakimkolwiek miasteczku do życia w Warszawie. Stolica zawsze będzie lepsza. Kolega do końca rozmowy pozostał sceptyczny. Ale cóż, rozumiem go. Żaden rdzenny mieszkaniec stolicy nie będzie w stanie zrozumieć prowincji. Po prostu patrzy na wszystko z innej perspektywy,. A mi pozostaje mieć nadzieję, że kiedyś będę miał szanse przeprowadzić się do Warszawy. I mieć te problemy, co oni. Myślę, że byłoby mi wtedy o wiele łatwiej.